Thegar madur er ad blogga tha er alltaf erfidast ad byrja bloggid. Um leid og nokkrar linur hafa verid skrifadar tha er eins og ordin flaedi utur manni an thess ad nokkur hugsun liggi a bakvid thad sem er skrifad. Thad er nakvaemlega thad sem eg er ad skrifa nuna...i stadinn fyrir ad byrja bloggid a thessu venjulega eins og t.d. jaeja tha erum vid komnir til...og svo framvegis, tha liggur best vid ad byrja bloggid a ad segja hversu erfitt thad er ad byrja bloggid.

En jaeja, nog af tudi. I dag voknudum vid klukkan 11 eftir 16 tima ferdalag i gaer fra Milan til Cologne og fra Cologne til Brussel, thar sem vid erum nuna staddir. Vid sem sagt vorum i Milan fra fostudegi til sunnudags og hittum thart Bjarna og alla hina krakkana eins og vid sogdum fra adur. I Milan skodudum vid m.a. skemmtistadina, thar sem Bjarna var ekki hleypt inn vegna thess ad hann atti ad hafa sagt fokk off vid einn dyravordinn kvoldid adur...sem var audvitad bara algjort kjaftaedi. A manudeginum for eg sidan ad skoda\sjoda skolann hans Bjarna. Eg spurdi Bjarna kvoldid adur hvort eg maetti ekki kikja i tima med honum en hann sagdi nei thvi kennarinn myndi tha spurja hann endalausra spurninga um mig, sem hann gaeti ekki svarad a itolsku. Tha sagdi Seline, medleigjandi Bjarna ad eg maetti kikja med henni i tima. Thegar vid svo voknudum klukkan 7 daginn eftir...Bjarki svaf til klukkan 11... tha helt Seline ad eg hefdi verid ad djoka svo hun neitadi mer inngongu i timann med somu afsokun og Bjarni...hehe. Thannig eg for ad lokum med theim i skolann og for tha bara i tolvustofuna a medan Bjarni var i tima. Eftir u.th.b. klukkutima kemur kona ad mer og hendir mer ut og segir mer ad eg megi ekki vera tharna inni. Eg helt ad hun myndi drepa mig med augnaradinu, bad um vegabref og spurdi hver hefdi hleypt mer inn...eg sagdi Juan.

Thegar heim var komid forum vid med Bjarna ad skoda domkirkjuna sem var gedveikt flott...ekki oft sem madur labbar a thakinu a 30 metra harri kirkju, forum i gardinn i sma solbad og endudum kvoldid ad fara ut ad borda, vid 3 Islendingarnir, Selina Svisslendingur, Selmar Hollendingur og Sofia Sviagella. Vid vorum ordnir alltof seinir til ad na naeturlestinni thannig ad eg og Bjarki skofludum i okkur matnum og bjornum, hlupum af stad i nedanjardarlestina, thadan heim til Bjarna, hentum ollu draslinu okkar i bakpokana, hlupum af stad i nedanjardarlestina, og rett nadum lesitnni okkar...thad munadi kannski 2 edea 3 minutum. Thad var ekki einn thurr blettur a fotunum okkar eftir thetta hlaup, og eg vorkenndi folkinu hlidina a okkur i letinni. En thad var samt gaman ad fa "one last meal" med krokkunum. Vid thokkum Bjarna enn og aftur fyrir dvolina hja honum, thetta var ogedslega gaman.

Erum nuna i Brussel thar sem vid skodudum herminjasafnid, forum a fornbilasyningu og horfdum a Liverpool vinna Touloese. En timinn er a throtum eins og venjulega og skrifum meira seinna. Skilum kvedju til fjolskyldna okkar og vina

Bjoggi og Bjarki